
अनान्सीचा मोठा पैज
गोष्टी वाटण्यासाठी असतात, आणि वाटल्याने आपल्याला आनंद मिळतो.
रेशीम-कापसाच्या झाडाच्या हिरव्या शेंड्यावर, कोळी अनान्सी चंदेरी रेशमाची एक जोखड विणत होता. तो आकाशाकडे बघत विचार करत होता की आकाश-देवाच्या गोष्टी जंगलात कशा आणाव्यात, जेणेकरून सगळे प्राणी त्यांचा आनंद घेऊ शकतील.
अनान्सीने ढगांकडे हाक मारली, "आकाश-देवा, मी तुला आव्हान देतो! जर मी तीन अशक्य प्राणी पकडले, तर तू आम्हाला तुझी सोन्याची पेटी देशील का, जेणेकरून प्रत्येक प्राणी तुझ्या अद्भुत गोष्टी वाटून घेऊ शकेल?"
आकाश-देव गडगडाटासारखा हसला. "मला भणभणणाऱ्या गांधीलमाश्यांचा थवा, नदीतला मोठा अजगर आणि तो हिंस्र ठिपकेदार बिबट्या आणून दे, मग सोन्याची पेटी तुझी!" अनान्सीने मान डोलावली आणि आपल्या धाग्यावरून खाली उतरून मोहिमेला सुरुवात केली.
प्रथम, अनान्सीला एका मोठ्या फुलाभोवती भणभणणाऱ्या गांधीलमाश्या सापडल्या. त्याने संपूर्ण थवा एका कोरड्या पोकळ भोपळ्यात अडकवला आणि तोंड मऊ चिखलाने घट्ट बंद केले.
पुढे, त्याने नदीकाठी एक लांब बांबूची काठी ठेवली आणि गर्विष्ठ अजगराला मोजण्यासाठी सरळ होण्याचे आव्हान दिले, तो निसटण्याआधीच त्याला जंगली वेलींनी हळुवारपणे बांधले.
शेवटी, अनान्सीने हिरव्या फर्नच्या पानांनी झाकलेला एक खड्डा खणला, आणि मोठी मांजर उघड्या जागेतून उडी मारून जाताच ती एका मजबूत जाळ्यात अडकली.
अनान्सीने चंदेरी धाग्यावरून तिन्ही बक्षिसे आकाश-देवाकडे नेली. आकाश-देवाने सोन्याची पेटी कलंडवली, आणि चमकणाऱ्या गोष्टी काजव्यांसारख्या जंगलाच्या फांद्यांमधून तरंगत सर्वांपर्यंत पोहोचल्या.
Want your child's name in the next story? Create yours in the app
Pyxino turns your child's voice into a personalized, illustrated adventure. Free to try.
Free · Safe · Made for Families